Encryptie

Binnen de cryptografie staat encryptie voor het coderen (versleutelen) van gegevens op basis van een bepaald algoritme. Deze versleutelde gegevens kunnen nadien weer gedecrypteerd (ontcijferd of gedecodeerd) worden zodat men de originele informatie weer terugkrijgt. Dit proces wordt decryptie genoemd.

Er zijn grofweg twee vormen van cryptografie. Bij symmetrische cryptografie gebruiken zender en ontvanger dezelfde sleutel. Die sleutel moet van tevoren uitgewisseld worden via een veilig kanaal (waarbij zender en ontvanger elkaars identiteit kunnen controleren en onderschepping van de sleutel door derden niet mogelijk is).

Moderner is de asymmetrische cryptografie, ook wel public key encryption genoemd. Hierbij hebben zender en ontvanger elk een set van twee sleutels, waarvan er één publiek is en één niet. De publieke sleutel mag aan iedereen bekend zijn en kan dus uitgewisseld worden over een onveilig kanaal zoals internet. Om een bericht te coderen, heeft de zender zijn eigen niet-publieke sleutel nodig én de publieke sleutel van de ontvanger. Om het ontvangen bericht te decoderen, heeft de ontvanger de publieke sleutel van de zender nodig én zijn eigen niet-publieke sleutel.

Het grote voordeel van asymmetrische cryptografie is, dat uitwisseling van de benodigde sleutels kan plaatsvinden via een onveilig kanaal. Afluisteren van de uitgewisselde informatie - inclusief publieke sleutels - vormt geen enkel probleem. Een onderscheppingsrisico bestaat wel, wanneer zender en ontvanger nalaten te controleren of de gebruikte publieke sleutel inderdaad hoort bij de (beoogde) ander. Iedereen kan immers zeggen: "mijn naam is zus-en-zo en hier is mijn publieke sleutel, stuur me nu uw gegevens maar". Zender en ontvanger dienen dus langs een betrouwbaar kanaal elkaars identiteit vast te stellen en publieke sleutels te bevestigen.

Bij de versleuteling van e-mail wordt wel asymmetrische cryptografie toegepast, via PGP of GPG.

Zie ook

Cryptografie

Gourt Home::Gourt :: Encryptie

Zie ook