Ehud Olmert (Hebreeuws: אהוד אולמרט) (Binyamina, Israël, 30 september 1945) is de 12e en huidige premier van Israël. Op 14 april 2006 werd hij premier, nadat Ariel Sharon langer dan 100 dagen niet als premier kon optreden, na zijn beroerte van januari 2006. Tot die tijd was Olmert interim-premier van Israël.
Achtergrond
Olmert's geboorteplaats lag in het toenmalige Britse
mandaatgebied Palestina (en ligt tegenwoordig in Israël). Hij studeerde psychologie, filosofie en rechten aan de
Hebreeuwse Universiteit van Jeruzalem. Voordat hij de politiek inging had hij een eigen rechtskantoor.
Olmert is getrouwd en heeft vijf kinderen.
Politieke carrière
In
1973 werd Olmert voor het eerst op 28-jarige leeftijd gekozen als vertegenwoordiger in de
Knesset. Hij werd in totaal zeven keer herkozen. Hiervoor was hij in dienst van het Israëlische leger. Hij was minister voor Minderheden (1988-1990). In de periode 1990-1992 was hij minister van Volksgezondheid.
Tussen 1993 en 2003 was hij gedurende twee termijnen burgemeester van Jeruzalem. Het was toen voor het eerst dat een lid van de Likud burgemeester werd van de hoofdstad. Hij speelde hierbij een belangrijke rol in de verbetering en modernisering van de infrastructuur van de stad Jeruzalem en in de verbetering van het onderwijssysteem.
In januari 2003 keerde Olmert terug in de Knesset, als leider van het campagneteam voor de Likud tijdens de verkiezingen van 2003. Na deze verkiezingen werd hij benoemd tot vice-premier en minister van Industrie, Handel en Werkgelegenheid. Tussen 2003 en 2004 was hij ook minister van Communicatie.
Minister van Financiën
In
augustus 2005 werd het plan van
Ariel Sharon, om alle nederzettingen in de
Gazastrook te ontruimen, uitgevoerd. De toenmalige minister van
Financiën,
Benjamin Netanyahu, was het hier niet mee eens, en hij stapte op. Sharon benoemde op
7 augustus 2005 Olmert tot de nieuwe
minister van
Financiën. Olmert, die tegen de terugtrekking uit het gebied dat
Israël had veroverd tijdens de
Zesdaagse Oorlog en tegen de Camp David-akkoorden
van 1978 was, vond de terugtrekking uit de Gazastrook een goed besluit van Sharon. Na zijn benoeming zei hij:
"Ik stemde tegen Menachem Begin, ik zei dat het een historische fout was, hoe gevaarlijk het zou zijn, enz. Nu heb ik spijt, omdat hij niet meer in leven is, en omdat ik nu niet meer publiekelijk zijn wijsheid en mijn fout kan erkennen. Hij had gelijk, en ik had het fout. Godzijdank dat we de Sinaï-woestijn hebben verlaten."
Kadima
Toen
Ariel Sharon in
2005 bekendmaakte, dat hij de rechtse
Likud zou verlaten, en een nieuwe partij zou oprichten, genaamd
Kadima, sloot Olmert zich als één van de eersten achter Sharon en zijn nieuwe, centrum-rechtse partij.
Sharon's opname
Op
4 januari 2006 werd hij als vice-premier automatisch waarnemend premier, toen
Ariel Sharon werd getroffen door een zware beroerte, en een zware
hersenbloeding. Omdat bekend werd gemaakt door Sharon waarschijnlijk nooit meer in de politiek kon gaan, werd Olmert aangewezen als de nieuwe lijsttrekker van
Kadima. In de dagen na de opname van Sharon in het ziekenhuis, ontving Olmert verschillende Kadima-leden, zoals
Shimon Peres, om hen te overtuigen dat ze niet uit de partij moesten stappen. Peres vertelde dat hij Olmert zou steunen, en vele andere Kadima-leden volgden hem. Op
16 januari 2006 werd Olmert officieel de nummer 1 op de Kadima-verkiezingslijst, voor de
verkiezingen van 2006,
op
28 maart.
Op
24 januari 2006 zei Olmert tijdens de eerste ministerraad-bijeenkomst, dat hij voor een Palestijnse staat is. In aanloop naar de verkiezingen vertelde Olmert tegen de media wat zijn plannen zouden zijn.
Verkiezingen 28 maart 2006
Kadima scoorde bij de
verkiezingen slechter dan verwacht, ze scoorde 29 zetels. Maar alsnog werd Kadima de grootste partij in
Israël.
Likud werd weggevaagd, en het viel terug tot 11 zetels. Olmert zei nadat de uitslag bekend werd gemaakt dat hij een definitieve vrede wilt met de Palestijnen, en dat hij Sharon's plan verder zal uitvoeren. Maar hij zei dat de
Hamas-regering wel de staat Israël moet erkennen, willen de vredesonderhandelingen echt beginnen.
Premierschap
Toen
Ariel Sharon na 100 dagen nog steeds niet uit zijn coma was ontwaakt, werd Olmert op
14 april 2006 benoemd tot zijn opvolger als minister-president van
Israël.
Op 28 april 2006 vormde Olmert's Kadima-partij een coalitie met de Israëlische Partij van de Arbeid en Gil - Gimla'ey Yisrael LaKneset, de partij van Gepensioneerden van Israël in de Knesset. Op 4 mei 2006 werd het kabinet geïnstalleerd door president Katsav.
Familie
Ehud Olmert's vrouw, Aliza, is een schrijfster van romans en theaterstukken. Er wordt gezegd dat Aliza medeoprichter was van de linkse organisatie "
Women in Black", maar dit is nooit bevestigd. Toch wordt Aliza gezien als meer progressief dan haar man. Ze zei dat voor het eerst op haar man heeft gestemd, bij de
Israëlische parlementsverkiezingen van 2006. Het stel heeft 4 kinderen, en één dochter, die geadopteerd. Één van de dochters is een lesbienne, en ze woont met haar partner in
Tel Aviv. Olmert's vader Mordechai is een voormalig lid van de
Knesset, het parlement van
Israël.
Externe links
Israëlisch politicus | Israëlisch burgemeester | Israëlisch minister | Israëlisch premier
إيهود أولمرت | Ehud Olmert | Ehud Olmert | Ehud Olmert | Ehud Olmert | Ehud Ólmert | Ehud Olmert | Ehud Olmert | Ehud Olmert | אהוד אולמרט | Ehud Olmert | Ehud Olmert | エフード・オルメルト | Ehud Olmert | Ehud Olmert | Ehud Olmert | Ehud Olmert | Ольмерт, Эхуд | Ehud Olmert | Ехуд Олмерт | Ehud Olmert | Ehud Olmert | אהוד אולמערט | 艾胡德·奧爾默特