De Eerste Tussentijd (ca 2200 v. Chr. - 2050 v. Chr.) is de periode in de Egyptische Oudheid die volgt op het Oude Rijk. Het is een periode van achteruitgang in het centrale gezag en het uiteenvallen van het Egyptische rijk. De welvaart ging ook achteruit maar bleef toch nog op vrij hoog niveau in de lokale 'provincies'

De reden voor het uitvallen ligt zeker bij de lange regering van Pepi II. Andere mogelijke oorzaken zijn het afnemen van het geloof in het goddelijk statuut van de koning en de enorme economische tol die er moest betaald worden voor de bouw van grote bouwwerken. Een andere recent ontdekte oorzaak zou de opwarming van het klimaat zijn. Hierdoor zouden de Nijloverstromingen minder groot zijn. Dit had grote gevolgen voor Egypte dat geheel afhankelijk was van de Nijl.

Een donkere tijd volgde, gemarkeerd door onrust. De Unie van de Twee Koninkrijken viel uiteen. Als we de chronologie van Manetho volgen, zien we dat in de zevende dynastie en de achtste dynastie tientallen farao's in een zeer korte periode op elkaar volgen.

Rond 2160 v. Chr. probeerde een nieuwe lijn van farao's (negende dynastie) om Lager Egypte met hun hoofdstad in Heracleopolis te herenigen. Ondertussen, echter, herenigden rivaliserende leiders in Thebe Opper Egypte en een conflict tussen de twee rivaliserende dynastieën was onvermijdelijk. Uiteindelijk zal het noorden door het zuiden worden veroverd door Mentoehotep II.

Egyptische oudheid

Erste Zwischenzeit (Ägypten) | First Intermediate Period of Egypt | Primer periodo intermedio de Egipto | Première période intermédiaire égyptienne | Prvi prijelazni period | Primo periodo intermedio dell'Egitto | Første mellomepoke i Egypt | Prima Perioadă Intermediară a Egiptului