Dysosmie is de medische verzamelnaam voor afwijkingen of defecten aan de reukzin.
Dysosmie komt van het Griekse “dys” (slecht, moeilijk) en “osmie” (= geur), het basiswoord voor de vele medische definities gerelateerd aan ruiken.
Reukstoornissen komen tamelijk vaak voor, geschat wordt dat in Nederland 150.000 tot 300.000 mensen lijden aan deze zintuigelijke stoornis.
Reukstoornissen hebben grote gevolgen. Als het reukvermogen niet meer in staat is ons te helpen bij het bespeuren van gevaren, zoals brand, bedorven voedsel, een openstaande gaspit kan dat tot gevaarlijke situaties leiden voor het individu en zijn/haar omgeving. Verder heeft een reukstoornis al snel grote gevolgen voor het sociale leven: het geeft onzekerheid over hoe het lichaam en de kleding ruikt en er kan minder (of niet) genoten worden van voedsel wat uit eten gaan of koken voor anderen een stuk minder aangenaam maakt. En natuurlijk heeft een reukstoornis ook psychologische gevolgen. Geurprikkels worden direct naar het limbisch systeem gestuurd, kunnen daardoor herinneringen oproepen met gebeurtenissen of personen van vroeger, sommige geuren zijn zelfs in staat de hypothalamus en de hypofyse te activeren, allerlei functies(zoals eetlust, lichaamstemperatuur en seksueel gevoel) worden zo gestimuleerd. Een reukstoornis die dit alles verhindert zorgt voor een vervlakking van het leven.
Mechanische problemen: obstructie van de luchtweg(verstopte neus), veroorzaakt door allergieën, infecties en ziekten of poliepen zorgt ervoor dat de geurstoffen minder of niet meer bij het reukepitheel kunnen komen.
Sensorisch Neurale problemen: aandoeningen aan de geurcellen, het reukepitheel, de reukzenuw(Nervus Olfactorius) en het bijbehorende hersendeel. Sensorisch neurale oorzaken kunnen worden verdeeld in de groepen: Aangeboren afwijkingen, Chemische stoffen, Infecties/ziekten, Trauma/verwondingen, Ouderdom, Overige oorzaken en Idiopathische dysosmie.
In 2002 werd in een studie gevonden dat reukstoornis een kenmerk is van de ziekte van Parkinson en van Alzheimer-dementie, en dat reukstoornissen mogelijk zelfs als eerste symptomen voor deze aandoeningen gezien kunnen worden. Zie de publicatie van Movement Disorders 2003 Apr;18(4):364-372 *
Onderzoek bij volwassenen heeft aangetoond dat zelfs minimaal letsel tot volledig en permanent verlies van het reukvermogen kunnen leiden. Een aanrijding met de auto, klappen op voor- of achterhoofd en sport(vooral boksen en voetballen) waardoor de reukzenuw gebroken of uitgerekt wordt kunnen zo een reukstoornis veroorzaken.
De meest beschreven vorm van een aangeboren (en erfelijke) reukstoornis is het Syndroom van Kallmann.
N.B. sommige mensen waarbij het lijkt dat ze een aangeboren reukstoornis hebben werden wel degelijk met een normaal reukvermogen geboren, dit reukvermogen raakte ze echter al in hun vroege jeugd kwijt. De meest waarschijnlijke oorzaak hiervoor is ofwel een infectie ofwel een hoofdtrauma.
Maar over het algemeen zijn de geluiden voor het herstel van Sensorisch Neurale reukstoornissen niet positief. Behandelingen en therapieën voor herstel bestaan zo goed als niet. Een reukstoornis veroorzaakt door trauma kan in sommige gevallen binnen een jaar spontaan verdwijnen. Ook bij reukstoornissen veroorzaakt door virusinfecties kan herstel optreden, dit herstel is vaak minder en verloopt trager dan bij herstel van traumagevallen.
Anosmie | Anosmia | Anosmia | Anosmie | תתרנות | Anosmio | Anosmia
This article is licensed under the GNU Free Documentation License.
It uses material from the
"Dysosmie".
Home Page • arts • business • computers • games • health • hospitals • home • kids & teens • news • physicians • recreation• reference • regional • science • shopping • society • sports • world