Conventies van Genève

De Conventies van Genève is de verzamelnaam voor de vier verdragen die zijn geformuleerd in Genève (Zwitserland), die als onderdeel van het internationaal recht, de rechtsregels bepalen in oorlogstijd.

De conventies zijn het resultaat van de pogingen van Henri Dunant, die gemotiveerd was door de oorlogsverschrikkingen die hij meemaakte tijdens de Slag van Solferino. Henri Dunant was tevens stichter van het Rode Kruis.

Beschuldigingen van schending van de Geneefse Conventies worden door de ondertekende landen voor het Internationaal Gerechtshof in Den Haag gebracht.

De conventies:

De Eerste Conventie van Genève (1864): Behandeling van oorlogsslachtoffers en bescherming van gewonde soldaten in medische ploegen. Erkenning van het Rode Kruis als beschermend embleem.
De Tweede Conventie van Genève (1906): Uitbreiding van de principes van de eerste conventie naar oorlogen op zee (en dus naar schipbreukelingen).
De Derde Conventie van Genève (1929): Bescherming van krijgsgevangenen.
De Vierde Conventie van Genève (1949): Behandeling van burgers in oorlogstijd.

De aanvullende protocollen handelen onder andere over de bescherming van slachtoffers van internationale conflicten.

Externe link

Geneva Conventions (in het Engels, complete tekst)

Internationaal recht | Mensenrechteninstrument

Gourt Home::Gourt :: Conventies van Genève

Externe link