Computer

Related Topics:
Computers :: Computer :: Computer_Science :: Computere :: Computer_Aides :: Computer_Graphics :: Computer_Platforms :: Computer_and_Video :: Computer_Karaoke :: Computer_and_Internet

mijncomputer2.JPG

Een computer (soms ook: rekenaar) is een apparaat waarmee gegevens volgens formele procedures (algoritmen) kunnen worden verwerkt. Meestal wordt met het woord computer een digitaal apparaat bedoeld, maar er bestaan ook analoge computers.

Oorspronkelijk werd het Engelse woord computer gebruikt om iemand mee aan te duiden die gecompliceerde berekeningen uitvoerde, met of zonder mechanische hulpmiddelen - vergelijk ook de Duitse term voor computer: 'Rechner' (rekenaar) en de Zuid-Afrikaanse term voor computer: 'rekenaar' - maar later werd de term ook gebruikt om apparaten te benoemen. Moderne computers worden voor veel meer gebruikt dan alleen wiskundige toepassingen. Ook veel administratieve en financiële taken worden aan de computer opgedragen, het Franse woord voor computer is 'ordinateur'.

Sinds de grote opkomst van de computer worden zij ook gebruikt voor informatievoorziening (internet) en amusement. Bij de moderne productie worden computers geimplementeerd om machines mee te besturen en om processen mee aan te sturen, bijvoorbeeld bij de assemblage van auto's door robots.

De wetenschap die tegelijk met de ontwikkeling van de computer is ontstaan is de informatica. De informatica gaat over het mogelijke gebruik van computers.

Door de verregaande miniaturisering en snelheidsvergroting is het steeds vaker mogelijk functionaliteit die voorheen in hardware werd aangebracht softwarematig te implementeren. Het grote voordeel van een dergelijke ontwikkeling is dat achteraf functionaliteit kan worden toegevoegd.

Vanaf 1981 is de personal computer (PC) ontwikkeld die inmiddels in het dagelijks leven voor veel mensen een belangrijke rol speelt.

Opbouw

Enkele besturingssystemen:

De opbouw van de computer is het best voor te stellen in lagen.

De elektronica waaruit de computer grotendeels bestaat wordt meestal aangeduid met hardware (dat overigens in het Engels een veel bredere betekenis heeft).
Om deze hardware aan te sturen wordt een computer bij opstarten automatisch geladen met de meest basale software, die nodig is om o.a. de schijfconfiguratie te bepalen, en om te bepalen van welke schijf het besturingssysteem moet worden geladen. Deze laag wordt ook wel firmware genoemd, en staat in de PC wereld bekend als BIOS. Op andere platforms heeft deze code een andere naam, bijvoorbeeld microcode in een IBM E-Server iSeries, MacROM op de Apple Macintosh en Open Firmware op de latere Macs. Na het laden van deze firmware is de computer gereed om een besturingssysteem te laden.
De kern van het besturingssysteem heeft als belangrijkste functies het beheren van het werkgeheugen, het verdelen van de processortijd, het beheren van het interne gegevenstransport, het uitvoeren van programma's, en het verzorgen van een of meer invoer- en uitvoermechanismen. Het besturingssysteem voorziet daarnaast de computer van een werkomgeving waarin allerlei faciliteiten ter beschikking worden gesteld. De meningen lopen uiteen over wat een besturingssysteem moet bevatten, zo vindt Microsoft dat een internet browser ingebakken moet zijn, vindt Sun dat een JVM onontbeerlijk is, en vindt IBM dat OS/400 een ingebouwde database moet hebben. In ieder geval bevat een besturingssysteem faciliteiten om het vaste geheugen (harddisks) te beheren, en om programma's uit te voeren.
De scheiding tussen functies van een besturingssysteem en de onderdelen van de applicatiesoftwarelaag is dus vaag. Onder applicatiesoftware wordt verstaan de programmatuur die wordt gemaakt of aangeschaft om de specifieke functies uit te voeren waarvoor de computer is aangeschaft. Denk hierbij aan boekhoudprogramma's, tekstverwerkers, CRM software, salarisadministratie en verkoopsystemen, maar ook aan webservers, printerdrivers en allerlei andere hulpprogramma's.

Hardware

Interne hardware:

Externe hardware:

Onder hardware wordt verstaan "Alle tastbare onderdelen in en aan de computer". Er wordt onderscheid gemaakt tussen interne hardware en externe hardware. Interne hardware hoort in de behuizing van de computer te zitten. Externe hardware hoort aangesloten te worden op een van de poorten op de computer.

Hoewel dat ooit anders is geweest, wordt alle hardware volgens bepaalde standaarden gemaakt. Regelmatig wordt een standaard vervangen door een verbeterde versie. Deze wijziging drukt door in het gehele computersegment, waardoor iedere computergebruiker uiteindelijk een nieuwe computer moet kopen om weer aan de standaard te voldoen.

De muis werd bijvoorbeeld in de jaren '80 aangesloten op de seriële poort, en de printer op de parallelle poort. Beide poorten konden ook gebruikt worden om te communiceren met een andere computer. De aansluiting voor de muis en het toetsenbord zijn vervangen door de PS/2 interface. In de beginjaren moest de computer opnieuw opgestart worden om de muis te vinden op deze poort. In de tussentijd maken veel muizen gebruik van de USB-poort. Ook de printer die de afgelopen jaren sterk verbeterd is, werkt op een USB-poort, hoewel de meeste printers ook op de parallelle poort aangesloten kunnen worden. Muizen die op de seriële poort aangesloten kunnen worden zijn tegenwoordig een zeldzaamheid. Communiceren met andere computers gebeurt tegenwoordig bijna uitsluitend in netwerken, met ook hier weer een beperkt aantal standaarden.

Ook interne hardware is aan dergelijke wijzigingen onderhevig. Het moederbord bevat alle aansluitpunten van de interne hardware. Het moederbord bevat chips om data van en naar de processor te dirigeren. Alle interne onderdelen moeten aangepast zijn op het moederbord. Moderne moederborden hebben de nieuwste standaarden in huis: SATA voor de harde schijf, PCI-Express voor de videokaart, en PCI-Express en de oudere PCI-uitbreidingssleuven.

Computer onderhoud.jpg Als men van een bepaalde standaard wil afwijken, moet met een PCI-kaart of PCI-Express kaart aanschaffen, die men op het moederbord kan aansluiten. Zo is er bijvoorbeeld de SCSI-standaard. Deze voorziet net als IDE in een aansluiting op harde schijven en CD-ROM drives. Apparaten die aan de SCSI-standaard voldoen zijn duurder dan IDE- en SATA-drives. SCSI apparatuur is wat robuuster, gaat langer mee en is bestand tegen langdurig zware belasting. Het grote voordeel is dat er een groot aantal schijven op één interface kan worden aangesloten. Daarnaast kunnen de volumes van de afzonderlijke schijven worden gecombineerd tot één groot volume, met automatische backupmogelijkheden. Voor IDE schijven is deze laatste functionaliteit beschikbaar met een RAID controller.

In de periode waarin de USB-standaard opkwam ondersteunden de oudere moederborden nog geen USB. Men kon een USB-kaart kopen die op de PCI-interface kon worden aangesloten. Moderne moederborden hebben een aantal USB-poorten ingebouwd. Deze ontwikkeling is ook van toepassing op de videokaart, de geluidskaart en de netwerkkaart. Deze zijn geïntegreerd op het moederbord. Als men echter betere prestaties wilt krijgen, wat bij het spelen van bepaalde spellen wenselijk is, kan men bijvoorbeeld een videokaart of geluidskaart bijplaatsen. De videokaart of geluidskaart op het moederbord wordt dan uitgeschakeld.

Naast de verschillende standaarden voor randapparatuur en interne apparatuur die aangesloten kan worden op het moederbord bestaan er ook verschillende standaarden voor het moederbord. Deze komen tot uiting in de aansluiting van de voeding en de layout van het bord. De behuizing van de computer moet aan dezelfde standaard voldoen. Sinds 1983 kennen we de XT-standaard. Deze was destijds meer een aanduiding voor een type computer, de IBM PC XT. IBM heeft de toon aangegeven qua architectuur, waardoor andere fabrikanten de architectuur van IBM overnamen om compatibel te blijven. De opvolger AT kwam in 1984. Ook hier geldt: Dit is het type computer IBM PC AT. Kenmerkend van deze computers is dat deze computers alleen aangezet kunnen worden met een schakelaar. Als men de schakelaar nog eens indrukt, gaat de computer meteen uit. Problemen ontstonden bijvoorbeeld als de computer werd uitgezet terwijl een bestand werd weggeschreven naar de harde schijf. Bij de eerste versies moest de gebruik zelf de opdracht geven om de hardeschijf in een veilige toestand te zetten, zodat deze niet beschadigde bij het uitzetten van de pc. ATX is de opvolger van AT. De computer kan aangezet worden door toetsenbord of muis te bewegen, via het netwerk, of de aan-uit schakelaar. Als de computer uitgezet wordt, kan het besturingssyteem alle bestanden opslaan, om vervolgens de computer uit of in de slaapstand te zetten. Voor noodgevallen kan de aanuitschakelaar een aantal seconden worden vastgehouden. De computer zet zich dan uit zonder te wachten op de opdracht van het besturingssysteem.

Als mogelijke opvolger van ATX wordt BTX genoemd.

Geschiedenis

Mechanische computers

De geschiedenis van de computer begint met de geschiedenis van het rekenen. Vanouds hebben mensen hulpmiddelen ontwikkeld voor berekeningen die niet gemakkelijk uit het hoofd gemaakt konden worden, zoals de kerfstok en het telraam (abacus). Toen de behoefte aan berekeningen steeds complexer werd ontwikkelde men tabellen met hulpgegevens (bijvoorbeeld logaritmetabellen als hulp bij het vermenigvuldigen). Ook de rekenliniaal was een uitvinding om het rekenen makkelijk te maken.

Als er zeer veel gerekend moest worden werden veel mensen ingezet. Deze zaal met wiskundigen werd dan ook aangeduid met het woord computer. In het Verenigd Koninkrijk waren naar aanleiding van de koloniale scheepvaart veel centra met menselijke computers ontstaan. Deze maakten tabellen welke navigatoren voor navigatie konden gebruiken. Ook in andere gebieden vonden deze tabellen gretig aftrek, zoals de astronomie.

Charles Babbage, een wiskundige, vroeg zich af of de tabellen niet machinaal gegenereerd konden worden. Hiervoor bedacht hij in 1822 de "differentiemachine"; een concept voor een machine die tabellen van veeltermen kon uitschrijven. De machine werkte mechanisch en de tandwieltechniek was nog niet geavanceerd genoeg om tot een goed resultaat te komen. Verder veranderde Babbage steeds het ontwerp van de machine.

Aldus kwam hij in 1833 met de "analytische machine". Deze machine zou met invoer vanaf ponskaarten wiskundige bewerkingen kunnen uitvoeren. Deze machine wordt algemeen gezien als het concept van de computer.

Pas in 1938 werd de eerste computer gebouwd door Konrad Zuse. Ook Zuses machine werkte nog mechanisch, maar Zuse had het zichzelf een stuk eenvoudiger gemaakt door van het binaire stelsel gebruik te maken. Een jaar later bouwde Zuse de eerste elektromechanische computer.

Elektronische computers

Door de Tweede Wereldoorlog kreeg de ontwikkeling van computers een snelle vlucht. In het Verenigd Koninkrijk werd van de Colossus gebruik gemaakt om Duitse geheime codes te kraken, o.a. die van de Enigma codeermachine. De Colossus was de eerste elektronische computer, gebruik makend van elektronenbuizen. De eerste computer in de VS was de Eniac, die enkele klaslokalen in beslag nam.

In de periode dat het permanente geheugen (de harde schijf) nog niet algemeen bestond, was het invoeren van gegevens of programma's in een computer vrij moeizaam. Dit gebeurde oorspronkelijk met schakelaartjes en ponsband, nog iets later met ponskaarten, en in een nog later stadium met magneetbanden. IBM PC 5150.jpg]]

Miniaturisatie

Met de enorme ontwikkeling van de elektronica en de halfgeleiders, toegepast in transistoren, kon de computer veel kleiner en sneller worden. Later werden de transistors geïntegreerd in een computerchip, of een geïntegreerde schakeling. De microprocessor is zo'n geïntegreerde schakeling. Hoewel microprocessor-gebaseerde computers zoals de Commodore 64 en de Apple II al vanaf het midden van de jaren '70 opgang deden, was de IBM PC uit 1981 het eerste systeem wat als personal computer op de markt werd gebracht. De pc werd steeds goedkoper en gemakkelijker te gebruiken waardoor steeds meer bedrijven en huisgezinnen er een kochten. De ontwikkelingen gaan voort, zakenmensen gebruiken veelal een laptop om met hun computer op stap te gaan. De steeds verdere miniaturisering leidt er toe dat de kleine Personal Digital Assistant (PDA) met steeds meer mogelijkheden in beeld komt. Ook veel apparaten zoals wasmachines, videorecorders, digitale camera's en dergelijke bevatten tegenwoordig een computer om allerlei zaken te regelen, deze worden dan meestal een ingebed systeem of - in het Engels - embedded system genoemd.

Computertoepassingen

Tegenwoordig worden computers op het werk veelal aangesloten op een computernetwerk, waarbij verschillende gebruikers met een eigen PC gebruik maken van software en data die op een centrale opslagplaats (server) zijn opgeslagen. Voor het ophalen van informatie van het internet wordt gebruikt gemaakt van een modem, steeds vaker zie je dat thuis gebruikers zich abonneren op een breedband verbinding, deze verbinding is dag en nacht online en in tegenstelling tot inbelmodems voor een vast tarief per maand. Breedband verbindingen zijn naast goedkoper ook velen malen sneller dan inbelverbindingen. Een voorbeeld van een breedband verbinding is: computernetwerk, een router, die is gekoppeld aan een breedbandinternetverbinding zoals DSL, kabel, E1, T1 of glasvezel. In het geval van een groot computernetwerk wordt vaak gebruik gemaakt van een proxyserver om de gegevens van het internet te "filteren".

Een toepassing van computers die nog sterk in opkomst is, is die van de kunstmatige intelligentie, welke toegepast wordt in o.a. computerspellen en de robotica.

Thuis worden computers veel gebruikt om computerspellen te spelen, informatie via internet op te zoeken, en voor communicatie door middel van e-mail, chatten of internetforums. De huidige generatie computers is ook uitstekend te gebruiken om digitale foto- en videobestanden te bewerken. Veel mensen gebruiken de computer ook voor correspondentie, hun administratie of als mediacenter voor het afspelen van muziek of bekijken van foto's.

Zie ook

Computer | Informatica | Netwerken

Gourt Home::Gourt :: Computer