Cilicillisch Armenië, was een historisch gebied dat grensde aan Turkije met Syrië, werd in de 7e eeuw op de Byzantijnen veroverd door de Arabieren. In 964 wist keizer Nikèforos II Fokas het te heroveren, maar de streek had erg onder de bezetting geleden en moest worden heropgebouwd. Hiervoor deed de keizer een beroep op de grote groepen Armeniërs, die eerder reeds hun thuisland hadden verlaten en zich in de huidige grensstreek van Turkije met Syrië en Irak hadden gevestigd. Zo ontstond het rijkje Cilisch Armenië.

Rond 1080 zou Ishkhan Roupen de vorst van dit rijkje, via een opstand tegen Byzantium de feitelijke onafhankelijkheid verwerven. Zijn zoon Konstantin I heerste van 1095 tot 1099; zijn kleinzoon Thoros I van 1099 tot 1129. Beide laatste Ishkhans verwelkomden de kruisvaarders als bevrijders. Konstantin gaf Josselin I, de latere derde graaf van Edessa, zijn dochter tot echtgenote, terwijl Boudewijn van Boulogne, eerste graaf van Edessa, in het huwelijk trad met de dochter van Konstantins broer Thoros. Zo gingen de christenen van het Oosten deel uitmaken van het uitgestrekte kruisvaardersnetwerk van de Oriënt.

Het duurde niet lang vooraleer Cilicisch Armenië hier profijt van trok. Met de steun van Tancred, prins van Antiochë, kon Thoros I, zoon en opvolger van Konstantin, de vestingen Anazarba en Sis veroveren.

Geschiedenis van Armenië | Historisch land in Azië

Königreich Kleinarmenien | Armenian Kingdom of Cilicia | Reino armenio de Cilicia | Royaume de Petite-Arménie | Armenia Mała | Киликийское царство