De cerebrale cortex (of hersenschors) is het gebied in de hersenen, waar informatie uit de rest van het lichaam ontvangen, geanalyseerd, geïnterpreteerd wordt. Vervolgens wordt deze geïnterpreteerde informatie in de cerebrale cortex weer omgezet in gedachten en concrete aansturingen van het lichaam.

De cerebrale cortex is onderdeel van de grote hersenen. Het bestaat uit gyri, of hersenwindingen, welke worden gescheiden door fissura's, diepe groeves, en sulci, ondiepe groeves. Een voorbeeld van een fissura is de fissura sagittalis, welke vanaf het achterste gedeelte van de cerebrale cortex tot helemaal vooraan loopt. Deze scheidt de twee hersenhelften in een linker en een rechter deel. Een ander voorbeeld is de sulcus lateralis, die tussen de temporaalkwab en de pariëtaalkwab gelegen is.

Het buitenste deel van de cerebrale cortex, een laag van 2-4 mm die uit zes lagen bestaat, wordt de neocortex genoemd. Het deel van de cerebrale cortex dat uit minder dan zes lagen bestaat wordt de allocortex genoemd.

Onderverdeling

De cerebrale cortex bestaat uit vijf onderdelen:

- De occipitaalkwab (achterhoofdskwab). Aan de achterkant van de hersenen gelegen. Dit deel heeft functies inzake het ontvangen, intergreren en verwerken van visuele informatie.

- De temporaalkwab (slaapkwab). Dit deel van de hersenen is net boven oren gelegen. Dit hersendeel is verantwoordelijk voor geheugen, spraak en gehoorfuncties. Het gebied van Wernicke is bijvoorbeeld op deze kwab gestationeerd. Dit gebied zorgt voor de interpretatie van spraak.

- De pariëtaalkwab (wandbeenkwab). Deze ligt in het gebied hoog achterin van de cerebrale cortex. Hier worden signalen vanuit spieren en gewrichten verwerkt.

- De frontaalkwab (voorhoofdskwab), welke helemaal aan de voorkant gelegen is tegen het voorhoofd. Dit deel is onder meer verantwoordelijk voor de persoonlijkheid.

- De limbisch systeem. Dit deel is meer binnenin gelegen. Het is betrokken bij emoties en geheugen.

Hersenen

Cerebral cortex