Een bistro - ook wel geschreven als bistrot - is een eenvoudige eetgelegenheid, die het midden houdt tussen een restaurant en een kroeg.
Fransen kennen van oudsher het restaurant, dat is een eetgelegenheid, waar men tegen betaling een uitgebreide maaltijd krijgt voorgezet, bestaande uit een voorgerecht, hoofdgerecht, bijgerecht en nagerecht. De tafels zijn gedekt met tafelzilver met daaronder een tafellaken en daarbij een servet. Dat is het klassieke beeld van een Frans restaurant.
Onder Napoléon trok het leger richting Rusland. Daar maakten de soldaten kennis met de 'bistrot', meer een kroeg dan een restaurant, waar men de gehele 'hap' geserveerd kreeg op een eetplankje met daaronder een stuk papier als 'placemat', dat na afloop tevens dienst kon doen als weggooi-servet. De daghap werd gesneden met het eigen mes van de soldaat.
Voordeel van deze wijze van serveren was, dat de kosten voor de bistro-eigenaar zeer laag waren, omdat deze wijze van presenteren minder arbeidsintensief is, dus minder personeelskosten vergt. Daardoor was zo'n maaltijd betaalbaar voor ook de kleine portemonnee.
De veldtocht van Napoléon naar Rusland liep uit op een totale mislukking. De weinige overlevenden keerden huiswaarts en importeerden dit ondernemingsmodel in Frankrijk.
Daar kreeg het navolging in de gewone buurten zoals Quartier Latin en bij Les Halles in Parijs. De berooide soldaten begonnen er hun 'bistro' tegen betaalbare prijzen.
En zo werd een Russisch idee 'verfranst', zoals nu ook het Amerikaanse fast food-concept in Frankrijk zijn entree heeft gedaan in een 'Frans jasje'.
Toen eind jaren 1970 de Nederlandse economie inzakte en dientengevolge de restaurants leeg bleven, werd ook hier het bistromodel geïntroduceerd. Het eetcafé deed zijn intrede met houten borden, bistrobestek in een servet gewikkeld en op het bord spare ribs, een varkenshaas of biefstuk naast wat sla. Dit beeld is gebleven, zij het dat de houten borden om redenen van hygiëne moesten worden vervangen door borden van keramiek of porselein. In de klassieke restaurants werd als tegenhanger het toeristenmenu geïntroduceerd, met alle gerechten op één bord en een papieren placemat.