Светската Трговска Организација (СТО) е интернационална организација која надгледува голем број на договори кои ги дефинираат „правилата на трговијата“ помеѓу членките (СТО, 2004). СТО е наследник на ГДТЦ и оперира со цел да се анулираат сите интернацинални трговски бариери.

Седиштето на СТО е сместено во Женева, Швајцарија. Моменталниот генерален директор на СТО е Супачаи Панитчпакди. Од 12 Декември 2004 СТО брои 148 земји членки. Секоја земја членка на СТО е должна да ги назначи другите земји за најпретпочитани, така што (со некои исклучоци) трговските концесии кои ги дала земја членка на СТО кон друга земја,, мора да ги даде и на сите други земји членки на СТО.

Во доцните 1990ти години, СТО стана цел на протести од антиглобализациските движења.

За веројатен следен генерален директор се смета Паскал Лами.

Потекло

СТО беше формирана на 1 јануари 1995 со цел да го замени ГДТЦ кој претставува серија на поствоени договори наменети аз олеснување на светската трговија. Принципите на ГДТЦ беа присвоени од СТО, која беше ставена на чело на нивното администрирање и нивното надоградување. За разлика од ГДТЦ, СТО има супстанцијална институционална структура.

СТО е долго одложениот наследник на очекуваната Интернационална Трговска Организација, која беше примарно наменета да го следи ГДТЦ. Формирањето на Интернационалната Трговска Организација беше договорено на Конференцијата за Трговија и Вработување на ОН одржана во Хавана, Куба во март 1948. Меѓутоа формирањето на оваа организација беше блокирано од страна на американскиот Сенат. Некои историчари тврдат дека неодобрувањето на формирањето на ИТО беше предизвикано од стравот на американската бизнис заедница дека ИТО наместо да ги либерира ќе ги регулира големите бизниси, што не им одела во прилог на САД.

Функции

Сто има две основни функции: како преговарачки форум за дискусии за нови и стари трговски правила, и како тело за решавање на трговски спорови.

Преговори

Where most international organizations operate on a one country, one vote or even a weighted voting basis, many WTO decisions, such as adopting agreements (and revisions to them) are determined by consensus. This does not necessarily mean that unanimity is found: only that no Member finds a decision so unacceptable that they must insist on their objection. Voting is only employed as a fall-back mechanism or in special cases.

The advantage of consensus is that it encourages efforts to find the most widely acceptable decision. Main disadvantages include large time requirements and many rounds of negotiation to develop a consensus decision, and the tendency for final agreements to use ambiguous language on contentious points that makes future interpretation of treaties difficult. Richard Steinberg (2002) argues that although the WTO's consensus governance model provides law-based initial bargaining, trading rounds close through power-based bargaining favouring Europe and the United States, and may not lead to Pareto improvement. The most notable recent failures of consensus, at the Ministerial meetings at Seattle (1999) and Cancún (2003), were due to the refusal of some developing countries to accept proposed decisions.

The WTO began the current round of negotiations, the Doha round, at the Fourth Ministerial Conference in Doha, Qatar in November 2001 (WTO, 2004d). The talks have been highly contentious and agreement has not been reached, despite continuing talks in Cancun, Geneva, and Paris.

Решавање на спорови

За разлика од многу други интернационални организации, СТО има голема моќ на спроведување на своите одлуки, преку Телото за Решавање на Спорови кое претставува меѓународен трговски суд кој има право да спроведува санкции врз држави кои не се придржуваат на правилата на СТО.

Членство

При формирањето СТО имаше 76 земји членки. Други 72 земји се приклучија во следните десет години. Најнова земја членка е Камбоџа која пристапи на 13 октомври 2004. Официјалната листа на земји членки е достапна тука.

Голем број на земји кои не се членки имаат статус на на надгледувачи во СТО: Азербејџан, Алжир, Андора, Бахамите, Белорусија, Босна и Херцеговина, Вануату, Виетнам, Екваторијална Гвинеја, Етиопија, Ирак, Јемен, Казахстан, Зелено’ртски острови, Лаос, Либан, Либија, Русија, Самоа, Сао Томе и Принципе, Саудиска Арабија, Сејшели, Србија и Црна Гора (двете со посебно членство), Судан, Таџикистан, Тонга, Узбекистан и Украина. Многу од овие земји бараат членство.

Иран, која најпрво аплицира членство во СТО во 1996, последователно беше одбивана од страна на САД, која го смета Иран за земја спонзор на тероризмот во светот. Русија, која за прв пат побара членство во ГДТЦ 1993,сеуште не е членка исто така.

Меѓународни институции | Светска трговска организација

Световна търговска организация | Organització Mundial de Comerç | World Trade Organization | WTO | Welthandelsorganisation | World Trade Organization | Monda Komerca Organizaĵo | Organización Mundial del Comercio | Maailman kauppajärjestö | Organisation mondiale du commerce | Organización Mundial do Comercio | ארגון הסחר העולמי | WTO | Organisasi Perdagangan Dunia | Alþjóðaviðskiptastofnunin | Organizzazione Mondiale del Commercio | 世界貿易機関 | 세계무역기구 | Wereldhandelsorganisatie | Verdshandelsorganisasjonen | Verdens handelsorganisasjon | Światowa Organizacja Handlu | Organização Mundial do Comércio | Organizaţia Mondială a Comerţului | Всемирная торговая организация | Svetovna trgovinska organizacija | Världshandelsorganisationen | Dünya Ticaret Örgütü | Світова організація торгівлі | Tổ chức thương mại thế giới | 世界贸易组织 | Sè-kài Bō·-e̍k Cho·-chit