Wêje (Edebiyat, lîteratûr) bi wateya xwe ya berteng navê hevparê yê helbestvaniyê û pexşanê ye. Di wateya berfire de wêje têt maneya her tişta/ê hatiye nivîsîn.

Wêje dikare bêt parvekirin ser du beşan:

• wêjeya spehî (wêjeya bedew, wêjeya ciwan, wêjeya xweşik) anku helbestvanî û pexşan;
  û
• Wêjeya zanistî (wêjeya agahî) anku berhemên zanistî.

Ev nivîsar li ser wêjeya spehî ye. Bo wêjeya zanistî, binere nivîsara li ser Wêjeya zanistî.

Wêjeya spehî

Deqa xweşik, xweş, xwediyê taybetiyeke hunerî û bi armanca têrkirina xwendevan a bi vî rengî nivîsîn, an jî ku ne xwediyê armanceke wisa be jî ji alî teşe û naverokê ve xwediyê van taybetiyan, wekî wêje tê binavkirin. Wêje awayekî vegotinê ye. Wekî hunerê vegotina dilîniyan a xweşik û bi bandor jî tê binavkirin. Ji bo deqek (tekst) wekî berhemeke wêjeyî bête pejirandin, divê xwediyê nirxekî hunerî be.

Wêje bi giştî dibe du cure.

Ji berhemên nivîskî û devkî yên mîna helbest, çîrok, roman, destan, zargotin, zêmar, stran, şano û hwd. yên ku bi mebesta çêjeke gewzîn bide guhdar û xwendevên û cîhana wî/ê ya nîgaşî bixemilîne, hatibe nivîsandin re “wêje” tê gotin. Wêje, şêweya vegotinê ya herî manîdar bedew û çêjdar e.

Etîmolojiya peyva "wêje"

Peyva wêje formek devokî ya bi wateya ^*bêje ye.

Edebiyat ji erebî û lîteratûr ji latînî ye.

Wêjeya spehî ya cîhanê

Wêjeya spehî ya kurdî

Binêre

• Ziman û Wêje
  • Wêje
  • Nivîskar
  • Nivîskar

Wêje