Código de Hamurabi

O Código de Hamurabi, criado por volta de 1700 a.C., é un dos mais antigos conxuntos de leis xamais encontrados, e un dos exemplos mellor preservados deste tipo de documento da antiga Mesopotamia.

Aspecto

As leis (numeradas de 1 a 282, mais os números 13, 66–99, 110, e 111 inexisten) están gravadas nun monolito de diorita negra de 2,5 m de altura.

Hamurabi (1728 a.C.–1686 a.C.) achaba que el debía escribir o código para agradarlle aos deuses. Diferentemente de moitos outros reis anteriores e contemporáneos seus, el non se consideraba relacionado con ningún deus, apesar de el se autodenominar "o favorito dos deuses". Na parte superior do monolito, Hamurabi é mostrado en frente ao trono do rei Sol Shamash. Logo abaixo están escritos, en caracteres cuneiformes acadianos, os artigos regularizando a vida cotidiana.

Historia

O código foi colocado no templo de Sippar, e diversos outros exemplares foron igualmente espallados por todo o reino. O obxectivo deste código era de homoxeneizar o reino xuridicamente e garantir unha cultura común.

Durante as diferentes invasións da Babilonia, o código foi cambiado para a cidade de Suse (no Irán actual) por volta de 1200 a.C.. Foi nesa cidade que foi descoberto, en decembro de 1901, pola expedición dirixida por Jacques de Morgan. O abade Jean-Vincent Scheil traduciu a totalidade do código após o retorno a París, onde hoxe pode ser admirado no Museo do Louvre, na sala 3 do Departamento de Antigüidades Orientais.

Contido

O código de Hamurabi expón leis e punicións, no caso de non seren respectadas as leis. A énfase é dada ao roubo, agricultura, crianza de gado, danos á propiedade, dereitos da muller, dereitos do neno, dereito do escravo, así como asasinato, morte e inxuria. A punición ou pena é diferente para diferentes clases de ofensores e vítimas. As leis non toleran desculpas ou explicacións para erros ou fallas: o código era exposto libremente á vista de todos, de modo que ninguém puidese alegar ignorancia da lei como desculpa. No entanto, poucas persoas sabían ler naquela época (con excepción dos escribas).

Os artigos do Código de Hamurabi fixan, así, as diferentes regras da vida cotidiana, entre outras:

a xerarquia da sociedade dividese en tres grupos: os homes libres, os subalternos e os escravos;
os prezos: os honorarios dos médicos varían de acordo coa clase do enfermo;
os salarios varían segundo a natureza dos traballos realizados;
a responsabilidade profesional: un arquiteto que construir unha casa que se desmorone, causando a morte dos seus ocupantes, é condenado á pena de morte;
o funcionamento xudiciario: a xustiza é estabelecida polos tribunais, as decisións debem ser escritas, e é posíbel apelar ao rei;
as penas: a escala das penas é descrita segundo os delitos e crimes cometidos. A lei do talión é a base desta escala.

Importancia

O código é moitas veces indicado como o primeiro exemplo do concepto legal de que algunhas leis son tan básicas que mesmo un rei non pode modificalas. Ao escribir as leis na pedra, elas tornaranse inmutábeis. Este conceito existe en varios sistemas xurídicos modernos e deu orixe á expresión en lingua inglesa written in stone (escrito na pedra).

Outras coleccións de leis incluen os códigos de Ur Nammu, rei de Ur (cerca de 2050 a.C., o código de Eshnunna (cerca de 1930 a.C.) e o código de Lipit-Ishtar de Isin (cerca 1870 a.C.).

Diferenzas da Torah

Algunhas partes da Torah son similares a certas seccións do código de Hamurabi, e debido a iso alguns especialistas suxiren que os hebreus teñam derivado a súa lei deste. No entanto, o libro Documents from Old Testament Times (Documentos da época do Vello Testamento) di: "Non existe fundamento ningún para se asumir calquer empréstimo polos hebreus dos babilónicos. Mesmo se os dous conxuntos de leis diferen pouco na prosa, eles diferen moito no espírito."

Alguns exemplos das diferenzas:

Código de Hamurabi	Torah
Pena de morte para o roubo dunha propiedade eclesiástica ou estatal, ou por aceptar bens roubados. (Sección 6)	Roubo punido por compensación á vítima. (Ex. 22:1-9)
Morte por axudar un escravo a fuxir ou abrigar un escravo foraxido. (Sección 15, 16)	"Vostede non é obrigado a devolver un escravo ao seu dono se el foxe do dono del para vostede." (Deut. 23:15)
Se unha casa mal construída causa a morte dun fillo do dono da casa, entón o fillo do construtor será condenado á morte (Sección 230)	"Os pais non debem ser condenados á morte por conta dos fillos, e os fillos non debem ser condenados á morte por conta dos pais." (Deut. 24:16)
Mero exilio por incesto: "Se un señor (home de certa importancia) tivo relacións coa sua filla, el deberá abandonar a cidade." (Sección 154)	Pena de morte por incesto. (Lev. 18:6, 29)
Distinción de clases en xulgamento: Severas penas para persoas que prexudican outras de clase superior. Penas medias por prexuízo a membros de clase inferior. (Sección 196–205)	Vostede non debe tratar o inferior con parcialidade, e non debe preferenciar o superior. (Lev. 19:15)

Referencias

Oppert & Menant (1877). Documents juridiques de l'Assyrie et de la Chaldee. Paris.
Kohler, J. & Peiser, F.E. (1890). Aus dem Babylonischen Rechtsleben. Leipzig.
Falkenstein, A. (1956–57). Die neusumerischen Gerichtsurkunden I–III. München.

Véxase tamén

Ligazóns externas

Tradución do código para o inglês
Tradución do código para o português
O Código de Hamurabi (texto do código)
Código Hammurabi (na Enciclopedia Libre).
Código de Hamurabi (tradución ao español das 282 leis)
O Código de Hamurabi (Proxecto Clío)

Dereito

Gourt Home::Gourt :: Código de Hamurabi