سیلانت (Dental sealant) یا شیارپوش یکی از مواد بکاررفته در دندانپزشکی است.
سیلانت ها از مواد پلاستیکی بی رنگ و یا به رنگ سفید ساخته شدهاند و برای محافظت سطوح دندانهایی که دارای شیارهای عمیق و منافذ میباشند، بخصوص برای سطح جونده دندانهای خلفی که بیشترین پوسیدگیها در آنها یافت میشوند، بکار میروند. بعبارت دیگر سیلانت ها از پوسیدگی دندان جلوگیری میکنند.
دندانهایی که بیشترین ریسک پوسیدگی را دارند باید سیلانت زده شود. بنابراین، دندانهای آسیای بزرگ اول دائمی که در سن 6 سالگی در دهان رویش مییابند و دندانهای آسیای بزرگ دوم که در 12 سالگی در دهان ظاهر میگردند باید سیلانت زده شوند. علاوه بر اینها دندانهایی که دارای شیارها و حفرات عمیق و زیاد بوده به سودشان میباشد که سیلانت زده شوند.
بله. سیلانتها جزئی از یک طرح و نقشه در جهت مبارزه با پوسیدگی دندان میباشند. بنابراین، استفاده از نخ و مسواک و معاینات منظم دندانپزشکی هنوز برای داشتن لبخندی سالم، زیبا و پر نشاط یک اصل بشمار میآید.
کاربرد عملی سیلانتها بسیار سریع و راحت بوده و در یک جلسه انجام میشود. دندانپزشک در ابتدا دندان ها را تمیز، و با موادی آماده نموده و سپس خشک میکند. و نهایتاً به آنها سیلانت زده و با نور سخت میکند.
طرز درمان طوری است که خیلی راحت میتوان از عهده آن برآمد. باید توجه داشت که اینکار از پوسیدگی دندان و بالتبع از هزینه زیاد پرکردن آنها جلوگیری کرده و در قیاس با پرکردن دندانهای پوسیده، هزینه آن بسیار کمتر است.