جُلگه به زمین مسطح و نسبتاً همواری می‌گویند که معمولاً بلندای کمی داشته باشد. اینگونه زمین‌ها به روش‌های گوناگون پدید می‌آیند که هر کدام بر حسب مورد نام‌گذاری می‌شوند، مانند جلگه آبرفتی و جلگه ساحلی و همچنین مسیله. گیاه طبیعی بیشتر جلگه‌های معتدله علف است که به آن علفزار می‌گویند. معمولاً به جلگه‌های خشک و کم‌گیاه‌تر دشت هم می‌گویند. از جلگه‌های اصلی ایران می‌توان از جلگه خوزستان، جلگه مازندران، جلگه کرمانشاه، جلگه اصفهان، جلگه شیراز، جلگه گرگان، جلگه پاسارگاد (مرودشت) و جلگه هلیل‌آباد نام برد. نمونه‌ای از دیگر جلگه‌های ایران عبارتند از:

• جلگه ماژان
• جلگه موسی‌آباد
• جلگه چاه‌ هاشم
• جلگه شبانکاره
• جلگه سیرجان
• جلگه زوزن

Равнина (география) | Ebene (Geografie) | Plain | Ebenaĵo | Llanura | Plaine | מישור (גאוגרפיה) | Alföld (síkság) | Pianura | 平野 | 평야 | Plaine | Nizina | Равнина | Slätt | Düzlük | 平原