اسکیت بورد یا اسکیت‌برد (Skateboarding) (برابر فرهنگستان زبان: تخته‌پالیزه) یکی از ورزش‌های مخاطره‌آمیز و هیجاندار است.

پیشینه

---

Skateboarder.jpg شکل اولیه ورزش مفرح اسکیت برد برای اولین بار در سال 1950 بکار برده شد، هنگامی که موج سواران کالیفرنیایی رویای انجام حرکات موج سواری بر روی آسفالت خیابانها را در ذهن می‌‌پروراندند. در واقع هنوز هم کسی به درستی نمی‌داند اولین کسی که یک اسکیت برد را ساخت و بکار برد چه کسی بود اما آنچه مشخص است تعداد زیادی از مردم این ایده را در سر خود می‌‌پروراندند.

آنها از تخته‌های چوبی شروع کردند و چرخهای روروئک را به پشت این تخته‌ها نصب کردند و طبیعی بود که در سالهای اولیه آشنایی مردم با این ورزش، مردم خیابانها اصلی‌ترین قربانیان تصادف با اسکیت سواران بودند. طی چند سال بقدری علاقه مردم به این ورزش گسترش یافت که کارخانه Roller Derby - سازنده اسکیت - تولید اسکیت برد را آغاز کرد و فراورده‌های خود را به بازار داد.

در دهه 60 کارخانه‌هایی ویژه ساخت این وسیله تأسیس شدند و به تولید انبوه اولین اسکیت بردهای واقعی پرداختند. علاقمندی قهرمانان موج سواری به این ورزش باعث شد تا این ورزش یکشبه همه گیر شود و شرکت‌های تولید وسایل ورزشی برای تولید اسکیت بردهای بهتر با هم به رقابت بپردازند. بنابراین جای تعجب نخواهد بود اگر بدانید که طی سه سال بیش از 40 میلیون اسکیت برد به فروش رفت.

افول ناگهانی

---

کسی دقیقا" نمی‌داند به چه علت؟ - شاید جنگ‌های پشت پرده اقتصادی - اما اتفاق جالبی که افتاد در سال 1965 مقامات ورزشی ایالات متحده رسما" اعلام کردند که بازی اسکیت برد خطرناک است و فروشگاه‌ها نباید اسکیت را به مردم عرضه کنند و والدین نیز نباید این وسیله خطرناک را برای فرزندان خود خریداری کنند.

به ناگاه تب اسکیت برد به همان سرعتی که بوجود آمده بود فروکش کرد و بتدریج چراغ این ورزش رو به خاموشی گرایید و در مجموع حدود 10 سال استفاده از این وسیله ورزشی در فراز و نشیب قرار گرفت.

درخشش ستاره ها

---

Longboard-nosewheelie.jpg

دهه 70 مصادف بود با ابداع تکنیک‌های استفاده از اسکیت برد، اولین نسل اسکیت برد سواران حرفه‌ای در این دهه مطرح شدند. 1973 مصادف بود با استفاده از چرخهای بلبرینگ دار در اسکیت برد که در نوع خود انقلابی در کیفیت اسکیت‌ها بود. چرخ‌های جدید به سوارکاران امکان مانور بهتر و داشتن سرعت بیشتر را می‌‌داد.

تکنیک‌های استفاده از اسکیت برد بقدری پیشرفت کرد که دیگر زمین صاف برای آنها کافی نبود. هر چند تا مدتها اسکیت سواران برای بازی حرفه‌ای از استخرهای خالی از آب و یا لوله‌های بسیار بزرگ و خالی - آب و فاضلاب - استفاده می‌‌کردند.

این پیشرفت‌ها باعث شد تا مسئولین ورزشی به فکر ساختن پیست‌های مخصوص این ورزش در گوشه و کنار شهر شوند و این آغازی بود برای حرفه‌ای شدن آن. بتدریج باشگاهها و مجله‌های مخصوص این ورزش مفرح نیز به عرصه هستی قدم گذاشتند.

تکنیک‌های Kick-Turn به معنی لگدزنی برای دور زدن یا پرش‌های هوایی (Aerial) و ... مطرح شد و روز بروز بر ستاره‌های اسکیت برد و توانایی‌های آنها افزوده شد. از مشهورترین ستاره‌های آنزمان اسکیت برد می‌توان به Tony Alva و Jay Adams اشاره کرد. همچنین در این سالها برای کمک به پایداری انجام حرکات نمایشی بخصوص در سطوح شیب دار و عمودی پهنای اسکیت برد از 15 به 17.5 سانتیمتر افزایش پیدا کرد.

پایان دهه 70 مصادف بود با پیشرفت بسیار زیاد در انجام حرکات نمایشی مارپیچی و به دنبال آن تصادفات و جراحات برای ورزشکاران که در نهایت به سقوط دوباره محبوبیت این ورزش انجامید.

برگرفته از مجله اینترنتی ورزش (برداشت آزاد)

ورزش‌های خطری | ورزش‌های تخته‌ای

Skateboard | Skateboard | Skateboarding | Skateboarding | Skateboard | Skateboarding | Riedlenčių sportas | Skateboarden | Skateboarding | Skate | Rolkanje | Rullalautailu