Wilhelmus

Het Wilhelmus (The William 'song'). is the national anthem of the Netherlands and the oldest national anthem in the world. The song is about Wilhelmus van Nassouwe ("William of Nassau").

The text was written between 1568 and 1572, in honour of William the Silent, during the Dutch revolt against the Spanish, the Eighty Years' War. The author was probably Philips van Marnix, lord of Sint-Aldegonde.

When The Netherlands became a kingdom in 1815, the song was not chosen as its national anthem, because it was too connected to the party that supported the House of Orange-Nassau. However its popularity never waned, and on May 10, 1932 it became the national anthem after all, replacing Hendrik Tollens' Wien Nêerlands bloed door d'aderen vloeit.

Wilhelmus van Nassouwe is the oldest national anthem in the world. Although it was not recognized as the official national anthem until 1932, it was seen as the one and only real Dutch anthem by the people.

The complete text comprises fifteen stanzas. The anthem is an acrostic: the first letters of the fifteen stanzas formed the name 'Willem van Nassov' (Nassov was a contemporary orthographic variant of Nassau), although in modern Dutch spelling the first words of the twelfth and thirteenth stanzas begin with Z instead of S.

The short version

For official occasions, usually only the first stanza is sung. When another stanza is sung, it is usually the sixth.

This is the first stanza in modernised spelling:

Wilhelmus van Nassauwe
ben ik, van Duitsen bloed,
den vaderland getrouwe
blijf ik tot in den dood.
Een Prinse van Oranje
ben ik, vrij, onverveerd, *
den Koning van Hispanje
heb ik altijd geëerd.

The sixth line is often misquoted lacking the second comma, but this entirely changes its meaning to "rather fearless" instead of "free and fearless".

A literal translation of "Duitsen" on line 2 would mean "German". However, the word comes from "Diets", the name for the Dutch like language spoken around the middle ages

A mostly literal translation would be the following. Obviously this breaks rhyme and metric.

William of Nassau,
Am I, of Germanic descent
Loyal to the fatherland
I will remain until death
A Prince of Orange
Am I, free and fearless
The king of Spain
I have always honoured

The English version made to fit the melody: William of Nassau, scion
Of an old Germanic line,
I dedicate undying
Faith to this land of mine.
A prince am I, undaunted,
Of Orange, ever free,
The king of Spain I've granted
Lifelong loyalty.

The sixth stanza runs:

Mijn schild ende betrouwen
zijt Gij, o God mijn Heer
op U zo wil ik bouwen
Verlaat mij nimmermeer
Dat ik doch vroom mag blijven
uw dienaar t'aller stond
de tirannie verdrijven
die mij mijn hart doorwondt

A literal English translation:

My shield and trust
art Thou, O God my Lord
on Thee I shall depend
never abandon me
Let me remain devout
Thy servant at all times
the tyranny repel
which pierces my heart

The English version that fits the melody:

A shield and my reliance,
O God, Thou ever wert.
I'll trust unto Thy guidance.
O leave me not ungirt.
That I may stay a pious
Servant of Thine for aye
And drive the plagues that try us
And tyranny away.

The complete version

1.
Wilhelmus van Nassouwe
ben ik, van Duitsen bloed,
den vaderland getrouwe
blijf ik tot in den dood.
Een Prinse van Oranje
ben ik, vrij, onverveerd,
den Koning van Hispanje
heb ik altijd geëerd.

2.
In Godes vrees te leven
heb ik altijd betracht,
daarom ben ik verdreven,
om land, om luid gebracht.
Maar God zal mij regeren
als een goed instrument,
dat ik zal wederkeren
in mijnen regiment.

3.
Lijdt u, mijn onderzaten
die oprecht zijt van aard,
God zal u niet verlaten,
al zijt gij nu bezwaard.
Die vroom begeert te leven,
bidt God nacht ende dag,
dat Hij mij kracht zal geven,
dat ik u helpen mag.

4.
Lijf en goed al te samen
heb ik u niet verschoond,
mijn broeders hoog van namen
hebben 't u ook vertoond:
Graaf Adolf is gebleven
in Friesland in den slag,
zijn ziel in 't eeuwig leven
verwacht den jongsten dag.

5.
Edel en hooggeboren,
van keizerlijken stam,
een vorst des rijks verkoren,
als een vroom christenman,
voor Godes woord geprezen,
heb ik, vrij onversaagd,
als een held zonder vreden
mijn edel bloed gewaagd.

6.
Mijn schild ende betrouwen
zijt Gij, o God mijn Heer,
op U zo wil ik bouwen,
Verlaat mij nimmermeer.
Dat ik doch vroom mag blijven,
uw dienaar t'aller stond,
de tirannie verdrijven
die mij mijn hart doorwondt.

7.
Van al die mij bezwaren
en mijn vervolgers zijn,
mijn God, wil doch bewaren
den trouwen dienaar dijn,
dat zij mij niet verrassen
in hunnen bozen moed,
hun handen niet en wassen
in mijn onschuldig bloed.

8.
Als David moeste vluchten
voor Sauel den tiran,
zo heb ik moeten zuchten
als menig edelman.
Maar God heeft hem verheven,
verlost uit alder nood,
een koninkrijk gegeven
in Israël zeer groot.

9.
Na 't zuur zal ik ontvangen
van God mijn Heer dat zoet,
daarnaar zo doet verlangen
mijn vorstelijk gemoed:
dat is, dat ik mag sterven
met eren in dat veld,
een eeuwig rijk verwerven
als een getrouwen held.

10.
Niet doet mij meer erbarmen
in mijnen wederspoed
dan dat men ziet verarmen
des Konings landen goed.
Dat u de Spanjaards krenken,
o edel Neerland zoet,
als ik daaraan gedenke,
mijn edel hart dat bloedt.

11.
Als een prins opgezeten
met mijner heireskracht,
van den tiran vermeten
heb ik den slag verwacht,
die, bij Maastricht begraven,
bevreesde mijn geweld;
mijn ruiters zag men draven
zeer moedig door dat veld.

12.
Zo het den wil des Heren
op dien tijd had geweest,
had ik geern willen keren
van u dit zwaar tempeest.
Maar de Heer van hierboven,
die alle ding regeert,
die men altijd moet loven,
en heeft het niet begeerd.

13.
Zeer christlijk was gedreven
mijn prinselijk gemoed,
standvastig is gebleven
mijn hart in tegenspoed.
Den Heer heb ik gebeden
uit mijnes harten grond,
dat Hij mijn zaak wil redden,
mijn onschuld maken kond.

14.
Oorlof, mijn arme schapen
die zijt in groten nood,
uw herder zal niet slapen,
al zijt gij nu verstrooid.
Tot God wilt u begeven,
zijn heilzaam woord neemt aan,
als vrome christen leven,-
't zal hier haast zijn gedaan.

15.
Voor God wil ik belijden
en zijner groten macht,
dat ik tot genen tijden
den Koning heb veracht,
dan dat ik God den Heere,
der hoogsten Majesteit,
heb moeten obediëren
in der gerechtigheid.

Media

Interpretation

The last two lines of the first stanza indicate that the leader of the Dutch civil war against Spanish Empire of which they were part, had no specific quarrel with the king, but rather with his emissaries in the Low Countries, like Fernando Álvarez de Toledo, 3rd Duke of Alba. This may have been because at the time (late 16th century) it was uncommon to publicly doubt the 'God-given rights' of kings. It strikes the modern Dutch ear as an obsolete formula. For some of the resistance fighters of the day the couplet may have resonated with irony or knowing sarcasm.

There is an ongoing confusion and dispute as to what the author meant with "Duytschen bloedt" in the text, since the Dutch word "Duits" means "German". Some people believe it does not refer to the Netherlands and the Dutch people, but, taking into consideration the fact that William of Nassau was born in Dillenburg in the county of Nassau (presently in Germany), they believe it is possible that it referred to William's German descent.

Dietsch or "Diets" refers to the vernacular of the Dutch people ('diet' means 'people'), in particular, medieval Dutch as spoken in the southern provinces. The word "Duitschen" wasn't introduced into the text until rather recently. Originally the word was "Dietschen". However, as "Diets" had by then become an archaic word only current among language experts (it may also denote "Germanic" as opposed to "Romance"), most people had been singing "Duitschen" and over time ever more publications of the text used that instead.

External links

Dutch culture | National anthems | Eighty Years' War

Gourt Home::Gourt :: Wilhelmus

The short version

The complete version

Media

Interpretation

External links