Наву́ка.

1. Сфэра чалавечай дзейнасьці, што выпрацоўвае і тэарэтычна сістэматызуе веды пра рэчаіснасьць.
2. Адна з форм грамадзкай сьвядомасьці.
3. Абазначэньне особнай галіны ведаў.

Уключае ў сябе ўласна дзейнасьць па атрыманьню новых ведаў, таксама і вынік — суму ведаў.

Навука | Агульная тэорыя навукі

Zenzia | علم | Ciencia | Наука | বিজ্ঞান | Siañs | Nauka | Ciència | Věda | Ùczba | Ăслăлăх | Videnskab | Wissenschaft | Επιστήμη | Science | Scienco | Ciencia | Teadus | Zientzia | Tiede | Science | Saidheans | Ciencia | વિજ્ઞાન | מדע | विज्ञान | Znanost | Syans | Tudomány | Scientia | Ilmu | Cienco | Vísindi | Scienza | 科学 | მეცნიერება | ವಿಜ್ಞಾನ | 과학 | Zanist | Godhonieth | Scientia | Weitesjap | Mokslas | Наука | Sains | Tlapōhuayōtl | Wetenschop | Wetenschap | Vitskap | Vitenskap | Nauka | Ciência | Ştiinţă | Наука | Nauka | Science | Veda | Znanost | Наука | Élmu | Vetenskap | Sayansi | அறிவியல் | วิทยาศาสตร์ | Agham | Bilim | Наука | Khoa học | Syince | 科学 | Kho-ha̍k